به نام خداوند جان و خرد

نام بوریاش یا بوریَش Buriaš خدای توفان، آب و هوا در اساطیر کاسی ها در واژه بوران (= کولاک، توفان) مستتر است. بوریَش یا بوریاش در پهرست نام خدایان بابِل، «سرور سرزمین ها» دانسته شده است، و نیز ایزد آب و هوا. ریخت آغازین کاسی آن بهَرَس بوده است که با واژۀ بهَرو و بْهَرتَر در سنسکریت و بِرِتَر در زبان اوستایی به چم «سرور» همسنگ است. امروزه واژه «بوران» جایگزین این واژه شده است. بر این پایه، بوران ریشه ای ایرانی دارد.

نام این ایزد در نام برخی از پادشاهان کاسی دیده می شود و نشان از مهم بودن این ایزد در نزد ایشان دارد. مانند بورَه-بوریَش، اولَه-بوریَش. در نزد یونانیان او را با نام بورئاس Boreas (باد شمال) می شناختند و در اسلاوی بورَه و بوریَه است. جالب است که در نزد یونانیان وی پیوند نزدیکی با اسب ها دارد، در نزد کاسی ها اسب بسیار گرامی بوده است. هرودوت یک روایت شفاهی آورده است که آتنی ها برای نابودی کشتی ایرانی ها در جنگ، به درگاه بورئا نیایش کردن و با وزیدن توفانی سهمگین، بیش از 400 کشتی و شمار زیادی سرباز نابود می شوند.